Laatst zijn we op de verjaardag van Rosmery geweest. Haar moeder was daar speciaal voor gekomen. Zij heeft al 5 jaar lang een wond wat maar niet geneest. Marco heeft erop aangedrongen dat ze daar nou eens goed naar laat kijken en niet alleen maar naar natuurdokters en medische posten gaat.

Ze is nu afgelopen zondag eindelijjk geopereerd. Uiteindelijk was het maar een kleine operatie. Thuis is ze aan het bijkomen en we hopen dat het nu echt geneest.

We zien ook dat als een gezin, als dat van Guilder en Rosmery, een beetje rust heeft (economisch stabiel, een huisje, enz) men hier ook beter mee omgaat. We zijn ook heel blij dat ze samen weer naar de kerk gaan.